غدیر،سفره ای است که برای تمامی گلها پهن کرده اند.

غدیر،گلبانگ عاشقانه و جاودانه هستی است.

غدیر یک کلمه نیست،یک برکه نیست،یک دریاست،رمزی است بین خدا و انسان.

غدیر، یک اتفاق ساده نیست،یک گزینش رحمانی است.

غدیر،گل همیشه بهار زندگی است. دریایی بی کرانه است.جاری بر جانهای پاک و اندیشه های تابناک

غدیر،تجلی خواست خالق،روح آفرینش،بر انگیزاننده ستایش و دستهای بلندی است که انسان خاکی را به افلاک می کشاند.

غدیر،ریزش باران الطاف رحمانی بر گلزار جانهای تشنه است.

غدیر،برکت همه احساسهای معنوی و دریای جاری خیرات نبوی است.

در غدیر بود که تیرگیها فراری شدند و نورانیت محض،خودنمایی کرد.

در غدیر بود که قیافه ایمان،تماشایی شد و شاخه عشق،بر تن ایمان رویید.

در غدیر بود جوانه جاودانه ولایت،عاشقانه سر بر کشید.

آن شب که از احساس گرم با تو بودن

زیباترین تصنیف را با دل سرودم

آن شب که از شیدایی و شوق  وصالت

شبنم شدم با اشکهایم پر کشیدم

من با تو بودم ای پرستوی نهانم

زیباترین شوق و سبکبال سمایم

من با تو بودم ای نهان از دیدگانم

بودم ولی ای کاش می دیدم سنایت

ای کاش این چشم وچراغ و  چرخ گردون

آن لحظه از احساس گرمت شعر میگفت

شاید که این شبنم پر از امید می شد

از لحظه لحظه مهر تو ماه شبانم